Discovery Festival: een NEMO voor volwassenen

In het Science Center NEMO in Amsterdam kom je doorgaans alleen met kinderen. Zij rennen rond en ontdekken de wetenschap met leuke proefjes, terwijl de volwassenen toekijken. Ondertussen fantaseert elke ouder over het zelf draaien aan de knoppen van de machines, het liefst met een biertje in de hand. Deze fantasie werd afgelopen vrijdagnacht werkelijkheid toen de tiende editie van het Discovery Festival plaatsvond in NEMO.

IMG_9441

Dit festival voor de ‘nieuwsgierige bezoeker die houdt van een feestje met inhoud’ veranderde het gebouw in een grote speeltuin voor volwassen. Met make-up tegen gezichtsherkenning, datebare robots, verschillende soorten bier en allerhande DJ’s konden de bezoekers zich tot in de late uurtjes vermaken. Ik bezocht het festival en bekeek de meest interessante installaties, die tot aanstaande zondag gratis te bekijken zijn in NEMO.

Robotdating

IMG_9276

In de ouderenzorg gaan in de toekomst steeds meer caredroids, ofwel zorgrobots, aan de slag. Deze robots moeten niet alleen kwalitatief goede zorg leveren, maar ook fijn zijn om mee om te gaan. Om te onderzoeken of de robots die Tinybots ontwikkelt aardig en leuk gevonden worden, kon iedereen op Discovery speeddaten met vier robotjes. Dit viertal beschikt over ingebouwde, emotionele intelligentie en moet mensachtig overkomen.

IMG_9266

Ik nam deel aan een ronde ‘robot dating’ en sprak met vier robotjes. Deze vroegen me met monotone stem wat ik doe in mijn vrije tijd, wat voor sterrenbeeld ik heb en wat ik zoal doe op een eerste afspraakje. Terwijl ik na mijn eerste date al doorhad dat de antwoorden niet gebaseerd waren op wat ik had gezegd, beantwoorde ik de vragen serieus en hardop, net als de andere bezoekers.

IMG_9258

Na vier rondes daten moest ik kiezen met wie ik op een tweede date zou gaan. Ik koos voor Tito, omdat hij het meest geïnteresseerd was in mijn hobby’s en niet zo flirterig was als Timon. Hij heeft me overigens tot nu toe nog geen berichtje gestuurd om een tweede date af te spreken.

IMG_9277

Make-up tegen gezichtsherkenning

Gezichtsherkenning is volop in ontwikkeling. Op dit moment wordt de technologie bijvoorbeeld gebruikt als identificatiemethode om bijvoorbeeld criminelen op te sporen. Maar wat als je niet wil dat een computer jou herkent? Een mogelijke oplossing is het dragen van bijzondere make-up, één van de manieren die kunstenaar Adam Harvey onderzoekt om de privacy in de openbare ruimte te waarborgen.

IMG_9496

Ik deed mee aan zijn CV Dazzle door me eerst te laten herkennen, en vervolgens onherkenbaar te laten make-uppen door House of Orange. Het programma dat mij moest herkennen zag hele gezichten: voorhoofd, neus, wangen, mond en kin.

IMG_9485

De software had zonder make-up geen enkele moeite met het herkennen van mijn gezicht. Toen ik mij had laten beschilderen gaf het programma echter na even proberen op en concludeerde het dat ik geen gezicht had. Is deze make-up een gat in de zwarte markt?

IMG_9487

Twitterbot

Op internet zijn er genoeg robots die je proberen te verleiden tot het geven van je telefoonnummer of je wachtwoorden, bijvoorbeeld omdat je een miljoen hebt gewonnen of omdat er zogenaamd iets mis gaat met je profiel. Naast deze gemene wezens zijn er echter ook robots die online kunst creëren. De op Discovery uit te testen Twitterbots transformeren foto’s tot ware kunst.

IMG_9581

Ik kon dit ervaren door twee zogeheten twitterbots een foto van mezelf te laten veranderen in de Twitterbot Gallery van Way Spurr Chen en Bob Poekert. @a_quilt_bot en @pixelsorter stuurden mijn foto naar elkaar en schudden hem door elkaar. Bij andere bezoekers leken de transformaties nog enigszins op de originele foto, maar ik kreeg gelijk een wirwar aan patronen.

IMG_9590

Volgens de begeleider van de installatie was dat omdat ik een “erg abstracte persoonlijkheid” heb. Zelf denk ik dat het lag aan het zwarte vlak die ik nog op mijn hoofd had van de privacy make-up, waarin de bots wellicht patronen herkenden.

IMG_9595

Sweet Spots

Op Discovery is er ook veel aandacht voor muziek. Niet alleen in de vorm van DJ’s, want er zijn ook experimenten zoals Sweet Spots. Dit geesteskind van Roland van Dierendonck en Matei Szabo laat geluid en aanraking met elkaar mengen.

IMG_9287

Terwijl mijn hoofd gemasseerd werd door een machine, was het de bedoeling dat ik controle kreeg over de ritmes die ik hoorde. De ritmes liepen door elkaar en konden volgens de makers, studenten van de Universiteit Leiden, alleen bij elkaar gebracht worden door de ‘sweet spots’ te vinden. Dus ik draaide aan de knoppen tot mijn bewegingen en de ritmes één werden.

IMG_9281

One second scan

De voortschrijding der techniek maakt dat we steeds meer informatie over onszelf kunnen verzamelen. Het Rathenau Instituut vroeg zich af wat al dat meten met ons doet en ontwikkelde samen met Oneseconds een bodyscan.

IMG_9632

Ik trad binnen in de one minute photo booth en liet mijzelf scannen. De zogenoemde supercomputer van de kunstinstallatie meet op twee manieren. Allereerst wordt er een scan gemaakt van je gezicht, op basis waarvan na een analyse in de cloud informatie wordt gepresenteerd over je emoties en je schoonheidspercentage. Vervolgens laat de computer iemand anders vragen over jou beantwoorden. Hoe fit is deze persoon? Waar houdt hij/zij zich mee bezig? Uit deze vragen komt een marketing- en een gezondheidsprofiel naar voren.

IMG_9639

Ben je een statusgevoelige carrièretijger of misschien een huisje-boompje-beestje lover? En heb je een hoog, gemiddeld of laag gezondheidsrisico? Volgens de supercomputer ben ik niet heel erg knap en 29,6 jaar oud (allebei niet waar). Uit de vragen die mijn voorganger beantwoorde kwam naar voren dat ik een kosmopolitische hipster met een laag gezondheidsrisico ben. Deze gegevens staan nu in de cloud, wat er precies mee wordt gedaan weet ik niet.

2015092601274950

Benieuwd naar wat er nog meer te zien is op de expositie van het Discovery Festival 2015? Zoals gezegd zijn verschillende installaties tot zondag 4 oktober in het NEMO te bekijken. De toegang is gratis.

Dit stuk werd geschreven en van foto’s voorzien door Eva Oosterveld, oprichter en eigenaar van het blog FormuleKunst.

Volgende bericht: Boogy Dice: dobbelstenen die zichzelf gooien